مخالفتهایی که طعم خوشبختی میدهند

خوبه که آدم دوستهای با عقاید مختلف داشته باشه، به بزرگ شدن هم کمک میکنیم. کنار هم زندگی رو اونجور که باید باشه(با عقاید مختلف تجربه میکنیم) و من و سحر اینجوری بودیم/هستیم. و این فقط به خاطر سحره! نه چون من آدم با اخلاقی باشم، چون سحر ضمن پافشاری برعقایدش و دفاع منطقی از حرفهاش بسیار آدم بزرگمنش و با ذهن بازی هست. ^_^

اونقدر همدیگه رو دوست داریم، با هم بحث میکنیم، با هم مخالفت میکنیم اما دوستی این وسط گم نمیشه، کم نمیشه، حتی کمرنگ هم نمیشه. من خوشبختم به خاطر دوستهای خوبم.

چی میشد اگر می تونستم همهشون رو کنار خودم نگه دارم؟ چرا همه چی لاجرم باید تغییر کنه؟ که میکنه. که حیف که میکنه.