لبخند عزیز!

یکی از بهترین صحنههای زندگی دیدن آدمیه که در حالیکه هیچ کار خاصی نمیکنه، هیچ حرفی نمیزنه، هیچی نمیخونه، گوشی دستش نیست، به لپتاپ نگاه نمیکنه و ... با خودش لبخند میزنه! ( من امروز دوباره( دین هم قبلا در نگاه کردن به امیلی کشفش کرده بود) کشف کردم این رو.)

خیلی حس اطمینان نابی داره این لبخند. مطمئنی فکر خوبی از ذهنش گذشته اونقدر خوب که با خودش لبخند زده و جشن گرفته بدون اینکه حواسش به هیچی باشه. این معصومانه نیست که آدمی برای خودش فکرهای خوبی داشته باشه؟

این خانم که همیشه رو به روی من میشینه، امروز برای همین لبخندش عزیز شد.