خانه ساکت، تو ساکت

+ نیت میکنم. نیت واسهی خودم نیست. نمیدونم اینجوری هم درسته یا نه. در هر صورت درستی غلطی که نداره. از اصلش هم به دله. درست غلطی نداره که. اینا توجیهاتن که از ورِ پر حرف ذهنم میگذره. حافظ رو باز میکنم و نوشته:

حسن تو همیشه در فزون باد/ روی تو همیشه لالهگون باد

فکر میکردم اینطوری باشه اونقدر حس ناخوشایندی نداشته باشن دیگه. اما اینجوری نیست انگار. سعی میکنم با روشهای رشید کاکاوند غزل رو تعبیر به نیت کنم. میگفت : باد فعل دعاییه. و آخر غزل تعبیر مثبتی داره. کلمهها مثبتن. محبوب در شعر حافظ همون هدفه. همهی این ها هست توی غزل. حتماً خیری هست. حافظ که تنها تعبیرش به دله و واقعیت و روزها کاملاً جدا.

+ چرا اینقدر زود میخوابن بقیه؟ خوابم نمیبره غلت میزنم و فکر می کنم هیچوقت نفهمیدم املای درست غلت زدن چیه؟ همین درسته؟ در هر صورت فکر کردن به چیزهایی که اهمیتی ندارن مفرّه برای آدم. همه همینکارو میکنن. حتی آدمایی که با خودشون حرف نمیزنن .در حالی که پنجره بازه و یک عده آدم پارتیای چیزی گرفتن تو آپارتمان رو به رو و بزن و برقص و سر صدا.