友人 - دوست

داشتن دوست خوب نعمت خیلی خیلی بزرگیه. و من باز هم برای سحر ممنونم خدا. اونقدر از لحاظ زمانی در مضیقه هستم که نمیرسم بگم چرا برای چندصدهزارمین بار به این نتیجه رسیدم که متشکرم به خاطر دوستهای بزرگوار و شریف و عزیز عزیز عزیزم. اما همین حس تشکر بس برای فعلا :)

تبصره : البته تا قبل از عروس شدنشون. بعد عروسی میزان خوب بودنشون تغییر نمیکنه، میزان نزدیک بودنمونه که تغییر میکنه. فاصله میفته بین اکت و ریاکتها یادمون میره چهقدر دوست بودنمون رو. خواهر بودنمون رو. نفسمون با نفس هم رفتن و اومدن رو ... فرق نمیکنه چهقدررر نزدیک بوده باشم، دیگه هیچ فرصتی برای دیدنش هم ندارم حتی. ازینور بین سر شلوغیهای زیاد من، ازونور بین مشغلههای تازه افزون شدهی قطعا بیشتر از منِ دینا... اونقدر که دلم برای دینا تنگ میشه. گاهی هم مثل الان فکر میکنم یعنی دینا هم اندازهی من دلش تنگ میشه؟ هنوز یک ماه گذشته از آخرین باری که دیدمش اما انگار شش ماهه که واقعا ندیدمش.