اگر از من بپرسند از شریف چه چیز هست که هنوز دلت براش تنگ میشه خیلی زیاد و چه چیز هست که فکر میکنی در شریف هنوز هم به تو تعلق داره، بدون شک جواب من فقط مسجد و هیئتالزهراست. از شریفی بودن من همهچیزش رفت و من در محیط جدید کامل حل شدم و خو گرفتم اما هنوز دلم پر میکشه برای اینکه دوباره فقط یکبار سر صبح زود بشین رو به روی گنبد مسجد دانشگاه و زیارت عاشورا بخونم در حالی که فکر میکنم : آره، من به اینجا تعلق دارم.
برچسب:
نویسنده: سارا حسینی