نامهی اول -

دوست خوب،

لابد تو هم به دفعات شنیدهای که خواستن، توانستن است. و لابد تو هم تجربه کردی که هر خواستنی لزوما به توانستن منجر نشده(همیشه اونجور نمیشه که ما فکر میکنیم). الان یک دو ساعتی(دقیقتر دو ساعت و بیست و پنج دقیقهای) است که درگیر این فکرم. فکر میکردم دفعاتی را بشمارم که خواستهام کسی را تحت تاثیر قرار دهم و بعد نتوانسته باشم؟ بعد دیدم همین ترس است که خیلی از بحثهایم را در سینه حبس کرده، ترس از اینکه نتوانم، توانسته جلوی خیلی از رفتنهایم را هم بگیرد. راستی واقعا هر وقت خواستهام دیگری را تحت تاثیر قرار دهم، نتوانستهام؟

واقعا چرا بال زدن پروانهای می تواند توفان/طوفان در کشوری دور ایجاد کند؟

خوشحالم که به وقت فکرهای از این دست میتوانم اقلا همین مزخرفها را بنویسم.

روزگارت شاد

۱۳۹۶/۰۲/۲۱